بازی محلی, بازیهای سنتی, بازیهای قدیمی, سرگرمی, بازیهای محلی ایرانی, بازیهای سنتی و قدمی, بازیهای قدیمی, بازی, بازی کردن, سرگرمی

بازی محلی, بازیهای سنتی, بازیهای قدیمی, سرگرمی

ایران مطلب : برای اجرای این بازی ، چند بچه ( معولاً خرد سال ) دور هم می نشینند و دست هایشان را جلو می آورده باز می کنند و با کف دست روی زمین می گذارند  ، یکی از آنها استاد بازی است که بیشتر مواقع بزرگسالی است که وظیفه مشغول کردن کودکان را بر عهده دارد .

استاد ، شروع به خواندن متل یا شعر زیر می کند و در ادای هر کلمه ، با  دو انگشت دست راست خود یکی از انگشتان دست بازیکن ها را کنار می گذارد و پیش می رود تا به ادای آخرین کلمه متل یعنی " تول " که نیمی از کلمه قورتول  به معنای تمام شده است ، می رسد . آخرین انگشت دست بازیکنی که در ادای این کلمه  با دو انگشت خود گرفته است کنار می گذارد ( به داخل دست تا می شود )، باز از اول شروع می کند تا زمانی که همه انگشتان دست های بازیکنان از بازی کنار گذاشته شود ، آخرین نفری که انگشت یا انگشتان دست او بجا مانده و از بازی کنار  گذاشته نشده بازنده به حساب می آید ، بازنده توسط بقیه بچه ها  هو می شود .

شعرش چنین است

اینه ، اینه

اوجی دومه

شام آغاجی

شاطیر گئچی

قوز آغاچی
                 

قوتور گئچی


هاپان ، هوپان

یاریل ییرتیل

سو ایچ

قور

تول


منبع : khalkhalim.com
کلمات کلیدی :
نظرات بییندگان :

بهترین مشاغل و خدمات شهر خود را ، در سایت نشونه پیدا کنید.

مشاهده سایت نشونه